:عشق

روزي روزگاري در جزيره اي دور افتاده، تمام احساسها كنار
هم به خوبي و خوشي زندگي مي كردند. خوشبختي، پولداري،
عشق، دانايي، صبر، غم، ترس، و ... هر كدام به روش خود مي
زيستند.
تا اينكه يه روز ...
دانايي به همه گفت: ”هرچه زودتر اين جزيره را ترك كنين،
زيرا به زودي آب اين جزيره را خواهد گرفت و اگر بمانيد
غرق مي شويد“.
تمام احساسها با دستپاچگي قايقهاي خود را از انبار خونه
شون بيرون آوردند و تعميرش كردند و پس از عايق كاري و
اصلاح پاروها، آنها را به آب انداختند و منتظر روز حادثه
شدند.
روز حادثه كه رسيد همه چيز از يك طوفان بزرگ شروع شد و
هوا به قدري خراب شد كه همه به سرعت سوار قايقها شدند و
پاروزنان جزيره رو ترك كردند. در اين ميان، ”عشق“ هم
سوار بر قايقش بود، اما به هنگام دور شدن از جزيره،
متوجه حيوانات جزيره شد كه همگي به كنار ساحل آمده بودند
و ”وحشت“ را نگه داشته بودند و نمي گذاشتند كه او سوار
بر قايقش شود. ”عشق“ سريعا برگشت و قايقش را به همه ي
حيوانها و ”وحشتِ“ زنداني شده توسط آنها سپرد. آنها همگي
سوار شدند و ديگر جايي براي ”عشق“ نماند. قايق رفت و
”عشق“ تنها در جزيره ماند.
جزيره لحظه به لحظه بيشتر زير آب مي رفت و ”عشق“ تا زير
گردن در آب فرو رفته بود. او نمي ترسيد زيرا ”ترس“ جزيره
را ترك كرده بود. اما نياز به كمك داشت. فرياد زد و همه
ي احساسها كمك خواست. اول كسي جوابش را نداد. در همان
نزديكيها، قايق دوستش ”پولداري“ را ديد و گفت: ”
”پولداري“ عزيز، به من كمك كن“.
”پولداري“ گفت: ”متاسفم، قايق من پر از پول و شمش و
طلاست و جاي خالي ندارد!“
”عشق“ رو به سوي قايق ”غرور“ كرد و گفت: ”مرا نجات
ميدهي؟“
غرور“ پاسخ داد: ”هرگز، تو خيسي و مرا خيس مي كني“
”عشق“ رو به سوي ”غم“ كرد و گفت: ”اي ”غم“ عزيز، مرا
نجات بده.“
اما ”غم“ گفت: ”متاسفم ”عشق“ عزيز، من اونقدر غمگينم كه
يكي بايد بياد و خودمو نجات بده!“
در اين بين ”خوشگذراني“ و ”بيكاري“ از كنار عشق گذشتند،
ولي عشق هرگز از آنها كمك نخواست!
از دور ”شهوت“ را ديد و به او گفت: ”شهوت عزيز، من را
نجات ميدي؟“
شهوت پاسخ داد: ”هرگز .... برو به درك ..... سالها منتظر
اين لحظه بودم كه تو بميري! ... حالا بيام نجاتت بدم؟!!
..... وجود تو بر روي اين سياره، باعث زشت شدنِ همجنس
بازي ، تجاوز و شهوتراني ميشه. اما وقتي تو بميري ... من
پركار تر از هميشه ميشم و هيچكس ديگر به ازدواج، ناموس و
حيا فكر نخواهد كرد .... پس برو به زير آب كه با نبودن
تو.... من سلطان ميشم ... هاهاها ... برو به درك
...“....“
”عشق“ كه نمي تونست ”نااميد“ باشه، رو به سوي خدا كرد و
گفت: ”خدايا... منو نجات بده“

ناگهان صدايي از دور به گوشش رسيد كه فرياد مي زد: ”
نگران نباش من دارم به كمكت مي آيم.“
عشق آنقدر آب خورده بود كه ديگه نمي توانست روي آب خودش
را نگه دارد و بيهوش شد.
پس از به هوش آمدن، با تعجب خودش را در قايق ”دانايي“
يافت. آفتاب در حال طلوع مجدد بود و دريا آرامتر از
هميشه. جزيره آرام آرام داشت از زير هجوم آب بيرون مي
آمد، زيرا امتحان نيت قلبي احساسها ديگه به پايان رسيده
بود.
”عشق“ برخاست. به ”دانايي“ سلام كرد و از او تشكر نمود.

”دانايي“ پاسخ سلامش را داد و گفت: ”من ”شجاعتش“ را
نداشتم كه به سمت تو بيايم. ”شجاعت“ هم كه قايقش دور از
من بود، نمي توانست براي نجات تو راهي پيدا كند. پس مي
بيني كه هيچكدام از ما تو را نجات نداديم! يعني اتحاد
لازم را بدون تو نداشتيم. تو حكم فرمانده بقيه ي احساسها
را داري“
”عشق“ با تعجب گفت: ”پس اون صدا كي بود كه بمن گفت براي
نجات من مي آد؟“
”دانايي“ گفت: ” او زمان بود.“
”عشق“ با تعجب گفت: ” زمان؟!“
”دانايي“ لبخندي زد و پاسخ داد: ” بله، ”زمان“.... چون
اين فقط ”زمان“ است كه لياقتش را دارد تا بفهمد كه
 ”عشق“ چقدر بزرگ است.“
 

  نظر بدین

10-25-2003 Saturday  6:20 Am

:خواستگاری خر

خری آمد به سوی مادر خویش
بگفت مادر چرا رنجم دهی بیش

برو امشب برایم خواستگاری
اگر تو بچه ات را دوست داری

خر مادر بگفتا ای پسر جان
تو را من دوست دارم بهتر از جان

ز بین این همه خرهای خوشگل
یکی را کن نشان چون نیست مشکل

خرک از شادمانی جفتکی زد
کمی عرعر نمود و پشتکی زد

بگفت مادر به قربان نگاهت
به قربان دو چشمان سیاهت

خر همسایه را عاشق شدم من
به زیبایی نباشد مثل اون زن

بگفت مادر برو پالان به تن کن
برو اکنون بزرگان را خبر کن

به آداب و رسومات زمانه
شدند داخل به رسم عاقلانه

دوتا پالان خریدند پای عقدش
یه افسار طلا با پول نقدش

خریداری نمودند یک طویله
همانطوری که رسم است در قبیله

خر عاقد کتاب خود گشایید
وصال عقد ایشان را نمایید

دوشیزه خر خانم آیا رضایی؟
به عقد این خر خوشتیپ در آیی ؟

یکی از حاضرین گفتا به خنده
عروس خانم به گل چیدن برفته

برای بار سوم خر بپرسید
که خر خانم سرش یکباره جنبید

خران عرعر کنان شادی نمودند
به یونجه کام خود شیرین نمودند

به امید خوشی و شادمانی
برای این دو خر در زندگانی

  نظر بدین

10-20-2003 Monday  3:38 Pm

شعری از شاعر: اگه اشتباه نکرده باشم

دخــتـري کــرد سـوال از مــادر
که چه طعم و مزه دارد شوهر

اين سخن تا بشنيد از دختر
انـدکــي کــرد تــامــل مـــادر

گفت باخود که بدين لعبت مست
گـر بگويـم مـزه اش شيرين است

يا غم شوي ، روانش کاهد
يـا بـلافاصله شوهـر خواهد

ور بگــويـــم مـــزه آن تـلخـسـت
تا ابد مي کشد از شوهر دست

لاجــرم گـفـت بـدو اي زيبا
تُرش باشد مزه شوهر ها

دخترک در تب و در تاب افتاد
گـفـت مـادر ، دهنم آب افتاد

  نظر بدین

چگونه یک وبلاگر موفق شوید ؟!؟!؟!؟!؟ :

 راستش من میخوام تو اولین نوشته ی خودم به شما یاد بدم که چطور یک وبلاگر باحال شوید :
 مواد لازم : تخم مرغ به میزان لازم  وای وای ببخشید اشتباه شد .......
 خوب برای شروع انواع وبلاگ رو معرفی میکنم و بعد میگم که هر کدوم رو چطور باید ساخت .

وبلاگ هنرمندي:
شما بايد متفاوت باشين! عجيب ترين اسم و لوگو رو براي خودتون انتخاب کنين! مجبوريد کمي هم html ياد بگيرين! طراحي وبلاگ خيلي مهمه! بهترين کار اينه که يک سطل رنگ سياه ور دارين بريزين روي صفحه و بعد با نوک چاقو جاي نوشته ها رو پاک کنيد! اگر قوه خلاقه بيشتري هم دارين مجازين! در هر صورت من شعور هنريم همين قدر بود! مطالبي که مي نويسين اصلا مهم نيست! مهم اينه که وبلاگتون رو که باز مي کنين از توش بوي سيگار بياد بيرون!( بنگ و حشيش در صورتي که خيلي هنرمندين!) همه چيز شما بايد عجيب باشه چون شما يک وبلاگر هنرمند هستين! عکسها و لينکهاي عجيب غريب بدين! حرفهاي پست مدرن بزنيد! سخت نيست فقط کافيه احساس کنيد که مخاطب آدم هم نيست! اينطوري خيلي راحت تا مدتها خوراک وبلاگ تامينه!
شعار وبلاگ(زنونه): همتون امل و دهاتي هستين!
شعار وبلاگ(مردونه): من آخرشم بي سليقه ها!
 

وبلاگ روشنفکري (عقل کلي):
اوه! اين از همه ساده تره! زياد نيازي نيست که طرحتون پيچيده باشه! يک وبلاگ ساده کفايت مي کنه. حالا مهم چيزهاييه که مي نويسين! اول بايد اين احساس رو در خودتون ايجاد کنيد که يک نابغه کشف نشده هستين و مجبوريد که به همه کوته فکرهاي اطرافتون چيز ياد بدين! به همين خاطراول بايد به چند نفر مثل خودتون لينک بدين و يک نيمچه حزب درست کنين! ديگه از اينجا به بعد مهم اينه که بتونين هر چيزي رو که از جلوي چشمتون رد مي شه بگيريد و تجزيه تحليل کنين! از مار مولک گرفته تا رييس جمهور آمريکا! وبلاگ شما اين توانايي رو داره که يک نشريه علمي فرهنگي هنري اجتماعي ورزشي سياسي باشه! يه روز شعر و فيلم و کتابي رو پيدا کنيد و نقد کنين يه روز يه شاعر و نويسنده و فيلمساز ناياب يا کم ياب رو معرفي کنين! يه روز راي گيري کنين و سوال مطرح کنين! يه روز مسائل جنجالي روز جامعه از قبيل خانه هاي عفاف رو مطرح کنيد و مردم رو تهييج کنيد! سعي کنيد تا مي تونيد متلک سياسي ياد بگيرين! و اصلا تحمل نکنيد که يه آدم بي شعور!!! بخواد از تون انتقاد کنه! آهنگهاي کلاسيک گوش کنيد! زياد کتاب فلسفي بخونين در گرد همايي هاي سياسي هم شرکت کنيد! براي کودکان سرطاني هم سينه بزنيد! بيشتر سعي کنيد که ذهنتون رو متوجه خارج از کشور بکنين! و از قتل عام توتسو ها در رواندا و گرسنگي افغاني ها و ايدز در تايلند مطلب بنويسين چون شما يک نويسنده جهان وطن هستين! اميدوارم موفق بشين زياد سخت نيست!
شعار(مردونه): همه خرند حتي اگر خلافش ثابت بشه!
شعار(زنونه): خاک توي سر همتون بي غيرتا!!

وبلاگ روشنفکري- هنرمندي:
از ترکيب دو وبلاگ بالا بوجود آمده و خطرناک ترين پديده بشري است که تا به حال کشف شده! حتي از پيتزا هم که من براي اولين بار ديدم بدتره!
شعار: اصولا شعار زياد داده مي شود!

وبلاگ ژورناليستي:
براي اينکار لازمه که بريده همه روزنامه هاي چاپ داخل و خارج از کشور رو داشته باشين! و روزي 7 بار سايت هاي CNN و YAHOO NEWS رو چک کنين و هر چي خبر که به دستتون رسيد با عکس و تفصيلات چاپ کنين! از عروسي فلان هنرپيشه تايلندي گرفته تا طلاق فلان سياستمدار پرويي!
شعار(زنونه): يه خبر جديد، يه خبر جديد!!! قار قار قار!!!
شعار(مردونه):" يه خشکي مي بين!!!"  يا   "زمين گرده!"

وبلاگ دلبري:
اين نوع وبلاگ که نوع خفيف آن وبلاگ (دوست يابي) هم ناميده ميشه! نوعيست که از قرار، فراز عزيز، زياد باهاش برخورد کرده اين مدت و امر برش مشتبه شده!
در اين وبلاگ بايد تا مي تونيد ظاهر رو خوشگل کنيد! رنگهاي صورتي، گلبهي، آبي آسماني، قرمز آتشي و رنگهايي از اين قبيل! از تصاوير بچه هاي 3و4 ساله در حال بوسيدن هم! از عکسهاي قلب و گل و بلبل و آبشار و جنگل به مقدار کافي استفاده کنين! به همه کساني که وبلاگ دارن لينک بدين! و لينک ها رو جوري بچينين کنار هم که ظاهرشون شبيه قلب بشه!
بعد تا ميتونيد داستانهاي کوتاه و اشعار عاشقانه بچسبونين اون تو! به همه کساني که نظر ميدن جواب بدين و به همه وبلاگ ها سر بزنين و ازشون تعريف کنين! و با وبلاگ هاي (ننه من غريبم) همدردي کنين! به همه دخترها بگين که خيلي خوشگلن و به همه پسرها بگين که خيلي آقان!
شعار(مردونه):قربونتون برم! همتون خوشگليد!
شعار(زنونه):دوستون دارم!

وبلاگ ننه من غريبم:
مي تونه بسيار شبيه وبلاگ دلبري باشه! فقط بايد از به کار بردن رنگهاي شاد خود داري کنيد! اگر خيلي رومانتيک هستين صورتي چرک و زرشکي توصيه مي شه وگرنه از خاکستري و قهوه اي استفاده کنين! از تصاوير قلبهاي خون آلود و تيرهاي درون نون بربري! و اشعار ياس آلود به مقدار زياد استفاده کنين!
تا مي تونين از دوري، تنهايي و هجران و شکست در عشق! اگر خارج هستين از غربت و بوي وطن و دلتنگي براي منکرات و کلانتري بنويسين!
به همه کساني که نظر ميدن توي وبلاگتون جواب بدين! به اونهايي که URL خودشون رو ميگذارن سر بزنيد و به کساني که آدرس ميلشون رو ميگذارن ميل بزنيد! از همه کساني که به درد دلتون گوش دادن تشکر کنيد! ويژگي يک (ننه من غريبم) خوب مودب بودنه! مهم نيست که هستين يا نه مهم اينه که اينطور وانمود کنين!
شعار (مردونه): "دوسش دارم دوسم نداره!!" یا  "اگه بدونين چقدر خوشگله ولي حيف ديگه دوسم نداره:(("
شعار (زنونه): "امروز مثل هر روز بود هيچ خواستگاري نيومد!"  يا  " من مامانم رو مي خوام!"
 

وبلاگ سکسي:
براي اينکار نياز داين که همه عقده ها و احيانا خاطرات جنسي خودتون رو جمع کنيد و همراه مقدار متنابهي حرف رکيک چاپ کنين در صورتي که کم آوردين مي تونين از اينترنت يه مشت عکس و داستان سکسي جمع کنيد و ترجمه و چاپ کنيد و بشينيد يه گوشه ببينيد که مردم چطور آب از لب و لوچشون راه ميفته! يک کونتور هم نصب کنيد کنار وبلاگ که نشون بده خيلي پر طرفدار هستين و مردم چقدر عقده جنسي دارن! از اونجايي که اين نوع وبلاگ معمولا خلاف وبلاگهاي فمينيستي عمل مي کنند مجبوريد فحشهاي زيادي از جمعيت نسوان بخوريد ولي دوبرابر بهشون جواب ميدين پس جاي نگراني نيست!
شعار فقط (مردونه): غير قابل چاپ!
 

وبلاگ فمينيستي:
اين نوع وبلاگ معمولا شباهت زيادي با وبلاگ روشنفکري داره ولي مشخصه ويژه اون تک جنسي بودنشه!(البته استثنا هم داره)
شما در اين وبلاگ مي خواهيد عقده هايي رو که از بدو خلقت بشر و خوروندن ميوه ممنوع به آدم در شما انباشته شده سر مردهايي که دستتون مياد خالي کنيد! ابتدا در وصف حماقت مردها مي نويسيد و از جامعه مرد سالار!!!!! ايران شکايت مي کنين بعد عکس مردي رو چاپ مي کنين که لخت عور به بند(چهار ميخ) کشيده شده و جلوش دارن قرمه سبزي مي خورن! يا توپ فوتبال پاره مي کنن!
بعد تا مي تونيد در مقابله با تعدد زوجات و در طرفداري از تعدد شوهر قلم فرسايي مي کنيد!بعد به همه ثابت مي کنيد که حسادت زنونه جهت تحکيم بنياد خانواده است و حسادت مردونه جهت محدود کردن خواسته هاي زن!
اگر خيلي طرفدار محيط زيست هستين مي تونيد طرح جامعه بدون مرد رو مطرح کنيد!
اگر مرد هستين و حرفهاي فمينيستي مي زنيد که خاک توي اون سر بي عرضه تون کنن! اگر هم زن هستين بايد به همه ثابت کنيد که تنها هدف ازدواج مادر شدنه!
اينگونه وبلاگ نوشتن اصولا توصيه نمي شود!
شعار (مردونه): پا بدين ديگه !( ببينيد من چقدر هواتون رو دارم!)
شعار (زنونه):
1)روشنفکري: زنده باد لقاح مصنوعي!
2)معمولي: همه مردها مثل همند!
 

وبلاگ نويسندگي:
شباهت زيادي به نوع هنرمندي دارد! اما نياز به ظاهر شگرف و طرحهاي پيچيده نيست! البته اگر اينطور باشه بهتر و رعب انگيز تره! نوشته هاي بي و با سر وته شما اينجا مي تونن خيلي راحت به خورد مردم داده بشن! از اونجايي که شما نويسنده هستين پس مدام در باره شعرا و نويسنده هاي عجيب و الخلقه ناشناس صحبت مي کنيد و درباره فلان جايزه اي که براي فلان داستان يا شعرتون گرفتين و فلان داستان جذابتون که به خاطر پختن قرمه سبزي براي شوهر از خود راضي و يا پول در آوردن براي عيال زبون نفهم و يا از شر استاد هاي عوضي دانشگاه نا تموم مونده! سخن سرايي مي کنيد. بعد يکي دو نفر رو هم اجير مي کنين که بيان براتون پيغامهاي فدايت شوم بدن يا خودتون با اسم مستعار نقششون رو ايفا مي کنين!
شعار( زنونه): من آنم که فروغ فرخزاد
شعار (مردونه): امضا ژوزه گابريل فالکنر وطني( توي پرانتز: حسن گارسيا لورکا)
 

وبلاگ دوست جونم اينا:
به جاي ميل زدن به دوست صميمي تون مي تونيد اينجا براش بنويسيد و از اونجايي که نمي خوايد خيلي از مسائل رو صريح بگين با رمز و اشاره و علامتهاي چشمک و سه نقطه ... منظورتون رو بيان مي کنين و با کمک دوستتون که تنها خواننده وبلاگتون هم احتمالا هست هي خواننده هاي
راه گم کرده رو سر درگم مي کنين که فکر کنن اينجا واقعا خبريه!
در اينگونه موارد ظاهر وبلاگ اهميت چنداني ندارد!
شعار( زنونه): آره خواهر!
شعار (مردونه): بعيده که اين جور وبلاگ نوع مردونه داشته باشه:)
 

وبلاگ پدر خوانده اي:
شما پدر مقدس يا مادر روحاني، پدر يا مادر بشريت هستين! در وبلاگ شما مجال براي سخنراني هميشه فراهمه! و به هر کسي از صغير و کبير حاضرين نصيحت و رهنمون ارائه کنين! در زمينه مشکلات روحي و رواني و عاطفي مردم سوالاتي رو مطرح مي کنين! نظر سنجي و راي گيري طرح مي کنين! و همه رو نصيحت و توبيخ مي کنين تا کم کم به همه ثابت کنين که بايد از شما پند بگيرن! به چند نفر ماموريت ميدين( ميتونيد با اسم مستعار خودتون هم اينکار رو بکنين) که توي قسمت نظر خواهي مشکلاتي رو مطرح کنن که شما مي تونيد درباره شون موعظه کنيد!
شعار (مردونه): آمرزيده شدي بچه!
شعار (زنونه): ديگه تکرار نشه ور پريده!
 

وبلاگ گنده لاتي:
مي تونه به دو نوع روشنفکري و يا بي فرهنگي باشه!
شما در اين وبلاگ بايد نشون بدين که خيلي گردن کلفتين و هر چيزي که از دهنتون در بياد مي گيد! عربده کشيدن و عرق خوردن اينجا آزاده! از هيچ کس نمي ترسين و هيچ کس رو هم تحويل نمي گيرين. معمولا قسمت نظر خواهي هم ندارين! ظاهر مهم نيست ولي بايد نشان دهنده جسارت و گردن کلفتي شما باشد!
شعار( مردونه):
1) روشنفکري: SHUT THE … UP!
2) بي فرهنگي: ارتيم، چمنتيم! يا (غير قابل چاپ)!!
شعار (زنونه):
1) روشنفکري: فا...... عمته!!
2) بي فرهنگي: احتمال دسترسي اينگونه افراد به اينترنت کم مي باشد و در صورت لزوم از شعار هاي مردونه استفاده مي گردد!
 

وبلاگ بچه مطرحي (بچه پولداري):
شما اينجا بايد به همه ثابت کنيد که آخر خوشتيپ يا خوشگليد و هزاران طرفدار دارين!
بايد سعي کنيد کلي اعتماد به نفس از خودتون نشون بدين! به وبلاگهاي ديگه برين و براشون پيغامهاي تشويق آميز توام با تحقير بگذاريد! مثلا بنويسيد : آفرين داري پيشرفت مي کني! يا ازت انتظار نداشتم که خوب بنويسي! بعد سعي کنيد که اگر دختر هستين خطاب به آرش و کامي و پويان بگين که سر فرصت جواب ميلتون رو ميدم و اگر پسر هستين به لنا و شيما و رکسانا پيام بدين که به خدا وقتم پره وگرنه هيچ وقت فراموشتون نمي کنم!
بعد در باره گروههاي پر طرفدار موسيقي و هنرپيشه هاي محبوب و آهنگهاي مطرح مطلب مي نويسيد و عکسهاي جور وا جور ازشون چاپ مي کنين که همه امر برشون مشتبه بشه که شما خود انريکو يا تام کروز يا جوليا رابرتز و جنيفر لوپز و بريتني هستين!
بعد مي تونيد که به همه کساني که براتون نظر مي دن ميل هاي رومانتيک بزنين و همشون رو توي آب نمک نگه دارين! بايد يک جوري رفتار کنين که همه بفهمن شما بچه پولدار هستين! اين مسئله تا وقتي که ديده نشدين و همه نفهميدن که با چه نکبتي طرفند مشکل ساز نميشه! ولي بايد اميدوار باشين که بالاخره يکي از خواننده هاتون رو بتونيد خر کنيد! و از اونجايي که سيب سرخ دم دست چلاقه! زياد هم بعيد نيست! يه کونتور هم کنار وبلاگ نصب کنيد که نشون بده چقدر خواننده دارين! بعد هي بريد و وبلاگ خودتون رو باز کنيد و ببنديد که تعدادش زياد شه!
شعار (مردونه): تو هم خوشگلي عزيز دلم!
شعار (زنونه): باشه عزيزم جواب ميل تو رو هم مي دم!
 

وبلاگ بچه مثبتي:
همش حرفهاي خوب مي زنيد ! چيزهاي قشنگي رو که خوندين مي نويسين که همه بتونن بخونن!
از زندگي شادي و اميدو عشق حرف مي زنيد و مخاطبان اندکي دارين! ولي زندگي شرافتمندانه اي رو مي گذرونيد! به همه ثابت مي کنين که بايد شاد و مهربون باشن و روزهايي که حالتون بده و نمي تونيد حرفهاي خوب بزنيد تصميم ميگيريد که خفه شيد!
شعار (مختلط): از همتون ممنونم ببخشين که چشماتون رو درد آوردم!
 

وبلاگ معترضي:
شما با همه چيز مخالفين! با همه مي جنگيد! حق شما همه جا ضايع شده! و جاي جاي وبلاگ شما اثر خمپاره و نارنجک هست! توي نظر خواهي شما همه با هم دعوا دارن و فحشهاي آنچناني به هم مي دن! شما در راستاي آرمانتون حاضريد همه پرشين بلاگ يا بلاگ اسپات رو به خاک و خون بکشيد! (تبادل نظر توي ايران معمولا اينطوريه فراز عزيز)
شعار (مختلط): مرده شور همتونو ببره!!
 

وبلاگ از خود متشکري:
شما براتون مهم نيست که مردم دربارتون چي فکر مي کنن!
قسمت نظر خواهي ندارين! جوري رفتار مي کنيد که انگار همه وبلاگ نوشتن رو از تو ياد گرفتن!
توي وبلاگتون از بقيه تعريف مي کنين ولي جوري که زياد پر رو نشن و برتري شما رو فراموش نکن! جوري هم مي نويسيد که انگار اگر هيچ کس هم نخوندشون براتون مهه نيست!
شعار (مختلط): همينيه که هست! من از همه بهترم!
 

وبلاگ دفتر خاطراتي:
شما خاطرات روزانه تون رو توش مي نويسيد و معمولا نظر خواهي نداريد!
هر کسي اون رو بخونه خوابش مي بره!
شعار (مختلط): هر روز دوشنبه است! يا زنده باد روزمرگي!
 

وبلاگ ازگلي:
شما ماهي يک بار مياید يه شعري چيزي از جايي مي دزديد، مي نويسيد و ميريد پي کارتون ! بخش نظر خواهيتون هم هميشه خاليه! کسي جز خودتون هم اون رو چک نمي کنه!
شعار هم نداريد!!!
 

وبلاگ عقده اي:
اسم و لوگو و ظاهر وبلاگ شما چندش آور، هولناک و مشمئز کننده است! موزيک متنتون از يکي از همين DEAD METAL هاست! تا کسي بميره به همه تبريک مي گين و ميخواين به همه ثابت کنيد که شيطان پرستين! عکس دستهاي بريده و چشمهاي بيرون زده و سرهاي له شده در وبلاگ شما فراوونه!
شعار( بدون جنسيت): KILL’EM ALL!!
 

وبلاگ باري به هر جهت:
شلختگي و بد دهني از مشخصات بارز اين گونه خاص است! به محض باز شدن بوي جوراب و سيگار مخلوط با هم به مشام مي رسه! هر چيزي که دهنتون در اومد مي نويسديد! به نظراتي که افراد جنس مخالف در وبلاگتون دادن با شهوت نگاه مي کنين و همه چيز و مسخره مي کنين!
شعار مردونه: عجب لعبتيه! بابا اون بطري عرقو رد کن بياد فرازززززززز!
 

وبلاگ فرقه اي:
شما مي تونيد بسيجي، کاتوليک، گياه خوار يا هر چيزي باشيد فقط مهم اينه که خودتون رو جيره خور يه جور فرقه خاص بدونين و هي زير بيرقش سينه بزنين! اينجور وبلاگها براي کتک کاري معمولا جاي خوبيه!
 

وبلاگ مستقل:
اين نوع وبلاگ بهترين نوع وبلاگه! وبلاگ شما از اين نوعه! چون فقط حرف دلتون براتون مهمه و صميميت با کساني که مي خوننش!!!!!! اين نوع وبلاگ را پس از اينکه مقدار زيادي کتک نوش جان کردم کشف کردم:((
 

وبلاگ فرزادی:
اين بدترين نوع وبلاگه!  که من تا به حال ندیده بودم و یکی از ویروسهایی هست که تازه ظهور کرده !!!!
براي اطلاع بيشتر مي تونيد به SAMPLE مراجعه کنيد! در هر صورت خواندن اين نوع از وبلاگها اصلا توصيه نمي شود!

اين يک دسته بندي اجمالي از انواع وبلاگ بود! براي اطلاعات بيشتر خودتون رو سر کار نگذاريد! چون ديگه خبري نيست!

برای نظر دادن هم روی Comment کلیک کنید و هرچه دل تنگتان میخواد بگید !

نظر بدین  

نوشته شده در ساعت 13:19 توسط فرزاد